Stokjes ... digitale stokjes.
Ik had er wel eens iets over gelezen en ik snap het principe wel, maar hoe werken ze precies, ik weet het niet.
Iemand schrijft een blog over iets en iemand anders pakt het thema over. Ik dacht zelf altijd dat je een stokje toegeworpen moest krijgen, zo van: OK hupseflup, schrijf jij nu ook maar eens iets over de inhoud van je tas ... ofzo.
Maar nu blijkt toch een beetje dat mensen de stokjes zelf oprapen, als ze dat leuk vinden.
Nou ja, daar doe ik dan dus ook maar aan mee, meeloper die ik ben.
Het stokje dat ik zag liggen bij vele medebloggers had te maken met de 4e foto in de 4e map. Laat die zien en vertel het verhaal.
Nou is mijn pjoetert dus een stuk minder chaotisch dan ik en heeft mijn 4e map dus geen foto's maar alleen maar mappen. Ik heb dus maar de 4e van de 4e van de 4e genomen en zie hier, een foto met gekleurde paaseieren.
De foto is gemaakt met een videocamera en dus niet van geweldige kwaliteit aangezien we het hebben over 2001 en op dat moment waren de videocamera's nog niet zo goed in het maken van foto's.
Sterker nog, misschien is dit eigenlijk wel een screenshot van de video ipv een foto... zou dat wel tellen dan? Stokjes-technisch.
Ik ga toch maar even door met het verhaal achter de foto.
De foto is namelijk niet genomen in april (de maand waarin Pasen (meestal?) valt), maar in augustus. En er waren hier geen kinderen aan het zoeken, maar 50 plussers.
Nee, geen groepje demente, maar mijn familie.
Ik leg uit.
Vroeguh, toen mijn neefjes en nichtjes (en ik zelf ook natuurlijk) nog kleine donders waren ging mijn vader ieder jaar de eieren verstoppen. Het liefst in de tuin of het stuk bos bij het vakantiehuisje van mijn opa en oma in Ermelo, maar ook wel eens in de eigen tuin of in het Amsterdamse bos.
Dit was ieder jaar weer een happening inclusief speurtocht.
De oudste kindjes kregen de moeilijkste kleuren en mijn kleurenblinde neefjes de makkelijkste.
Met het groeien van de neefjes en nichtjes is het samenkomen voor het zoeken naar eieren voorbij. Niet bij ons thuis overigens, mijn vader verstopte nog toen ik al ver in de pubertijd was (was ik blij mee NOT !), maar voor de hele familie stopte het.
In 2001 hebben wij, neefjes en nichtjes een paaseierenzoek-bbq geregeld. Niet in april, maar in augustus ivm drukke agenda's en het weer, niet de kinderen die gingen zoeken (wij waren zelf toen nog de jongste generatie), maar de papa's en de mama's.
We hebben dit nog 1 keer herhaald een jaar later, maar nu zijn er een heleboel nieuwe kids, dus als die oud genoeg zijn, mogen zij gaan zoeken.
