Pffff. Ik ben saggo.
Het lukt me niet m'n logjes bij te houden. Zowel lezen als schrijven.
Het is wederom K*T weer. Fijn. Neem ik even 2 maanden vakantie / ouderschapsverlof en dan gaat het regenen.
M'n hele huis ligt onder de stof. Van de stucadoors.
Oh, u dacht dat ik allang klaar was met de verbouwing? Nou guess again. Niet dus. Nee hoor, ik heb gewoon nog iedere dag een aannemer over de vloer. Meestal uit het zicht (niet uit het gehoor) op de zolder. Dus ik heb er niet heul veul last van. Maar hij is er wel.
En ik ben er een beetje klaar mee. Dat ik door de gang loop en dat er een plakaat van stof of zaagsel (of allebei) onder je voeten blijft plakken die je dan gezellig meeneemt 1 van de slaapkamers in. Of m'n bed. Of dat je de trap afloopt zonder schoenen en dat er ineens een schroef uit je voet steekt. Of IN je voet eigenlijk.
En dat je de hele tijd maar keuzes moet maken. Wat wil je op deze muur. Welke kleur. Wat wil je voor deuren? Welke kleur? Hoe hoog moet dit en hoe laag moet dat. Moet dit vóór dat dingetje of erna. Weet ik veel allemaal. Doe maar wat. Doe maar wat het snelste klaar is.
Er ligt niet alleen maar stof. Neehee, nu is het ook nog vochtig boven. Van dat stucwerk. En vocht stinkt. Het stinkt in m'n huis naar een leeg huis. Naar een bouwplaats. En het slaat meteen op m'n borst dat vocht. Als in lastiger ademhalen. Want ik ben namelijk allergisch voor vocht. En trouwens ook voor stof.
Het lijkt wel of ik in mijn zwangerschap een soort van immuun was geworden voor deze allergie. Nergens last van. Nou ja, van andere dingen dan, maar niet van mijn allergie. Zwangerschap is over, huppa, kom maar op met dat benauwd voelen en gekrab aan je lijf.
En verder regent het dus. En iedere keer dat ik in mijn auto rij met regen denk ik: oh ja ... moet ik regelen. Want mijn ruitenwisserrubbers zitten lossen en doen dus niet wat ruitenwisserrubbers zouden moeten doen, namelijk ruiten wissen. Dus bewegen ze maar wat doelloos heen en weer. Over het voorraam met die onwijze barst die alleen maar groter wordt ook. Moet ik ook nog regelen.
Net als de kinderopvang voor Rosalie. Formuliertjes ingestuurd, mailtjes gestuurd, maar nog geen bevestiging cq antwoord op mijn mail. Pffff. Moet ik ook weer even achteraan.
Maar niet vandaag, want vandaag moeten we geloof ik deuren uit gaan zoeken. En misschien ook nog wel tapijt voor op zolder. En moet ik van mezelf een bladblazer / zuiger gaan kopen. Voor al die irritante blaadjes die nu van de boom denderen. Nu? Ja nu ... niet in de herfst. Nee, juist op het moment dat je theoretisch gezien in de tuin zou willen zitten vallen die krengen in grote getale naar benee. Het zijn ook nog hulstblaadjes, dus sommige prikken. Nu zijn mijn voeten ondertussen wel wat gewend met al dat stof / zaagsel / schroeven / splinters, maar toch doet dat zeer.
En niet dat ik er dan wat aan heb vandaag hoor. Aan een bladblazer / zuiger, want het regent en is dus nat. En natte blaadjes kun je dan weer niet blazen / zuigen volgens mij. Dat ook al niet.
Snapt u waarom ik saggo ben?
Posts tonen met het label verbouwing. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verbouwing. Alle posts tonen
donderdag 10 juni 2010
zondag 14 februari 2010
Weer thuis
Het was even buffelen. Samen met schoonmama flink aan de schoonmaak de afgelopen paar dagen (jaha, echt daaaaagen).
De verwarming heeft er wat moeite mee dat er ineens mensen in het huis wonen die het graag een beetje warm hebben, maar doet z'n best.
Een paar lampjes zijn stuk, de TV doet het nog even niet, Timmy heeft nog niks voor z'n ramen hangen (het arme kind), we hebben nog geen toiletrolhouder of handdoekenrekje en alleen een hele oudeen vieze toiletborstel. Nog geen lamp in het toilet en er ontbreken nog wat afwerklatjes hier en daar. De planten zijn bijna allemaal dood en de gordijnen van de woonkamer liggen bij schoonmama om te wassen. Mijn nieuw gekochte lamp gaat vanzelf aan en uit, of harder / zachter schijnen en de badkamer is steenkoud. In onze slaapkamer hangt ook nog niks voor het raam muv dat ene raam waardoor de buren naar binnen kunnen kijken. De bijkeuken staat vol met zooi wat allemaal weg kan (want meteen maar grote weggooi-aktie gehouden) en achter de eettafel staan best wat spullen die eigenlijk naar zolder moeten. Aangezien de zolder nog niet af is gaat dat even niet. De trap ligt nog onder het plastic en de gang boven is nog 1 gipsplaat. De bel werkt niet meer en er zit verf op de deurklinken. Het rolluik voor de schuifpui kan effe niet meer omhoog en er staan steigers voor de ramen. De ontplofde afzuigkamp is nog niet vervangen en de zolder is dus nog verre van klaar. We zullen allemaal even moeten wennen dat we niet meer met z'n 3en op 1 kamer slapen en we zullen ons een nieuw ochtendritueel moeten aanmeten. En verder staan er nog heel veel spullen in de container opgeslagen.
Maar toch ben ik blij. Blij dat ik weer in m'n huis zit. Blij dat ik de vaat gewoon weer in de afwasmachine kan plempen. Blij dat ik gewoon een was kan draaien zonder eerst door de sneeuw te moeten ploeteren. Blij dat ik daglicht zie (nu niet natuurlijk hè). Blij dat ik weer in m'n eigen bedje kan slapen. Blij dat ik me kan focussen op de volgende stap. Blij dat ik gewoon weer kan koken. Blij dat ik niet meer over Scooter hoef heen te stappen als ik van de ene naar de andere kant loop.
Oh ja... en we moeten nog even wennen aan de hoeveelheid badschuim die je in een bubbelbad gooit :-).
De verwarming heeft er wat moeite mee dat er ineens mensen in het huis wonen die het graag een beetje warm hebben, maar doet z'n best.
Een paar lampjes zijn stuk, de TV doet het nog even niet, Timmy heeft nog niks voor z'n ramen hangen (het arme kind), we hebben nog geen toiletrolhouder of handdoekenrekje en alleen een hele oude
Maar toch ben ik blij. Blij dat ik weer in m'n huis zit. Blij dat ik de vaat gewoon weer in de afwasmachine kan plempen. Blij dat ik gewoon een was kan draaien zonder eerst door de sneeuw te moeten ploeteren. Blij dat ik daglicht zie (nu niet natuurlijk hè). Blij dat ik weer in m'n eigen bedje kan slapen. Blij dat ik me kan focussen op de volgende stap. Blij dat ik gewoon weer kan koken. Blij dat ik niet meer over Scooter hoef heen te stappen als ik van de ene naar de andere kant loop.
Oh ja... en we moeten nog even wennen aan de hoeveelheid badschuim die je in een bubbelbad gooit :-).
donderdag 11 februari 2010
Puin ruimen
2 weken geleden spraken we met de aannemer af dat we over ongeveer 2 weken weer terug zouden verhuizen naar ons huis.
2 weken geleden in het weekend. Wat mij vetreft dus nog 2 a 3 dagen te gaan in deze bunker.
En dus ging ik vandaag soppen. En uitzoeken. En soppen. Vooral Timmy's speelgoed.
Al het speelgoed stond in de woonkamer omdat zijn kamertje ook onderhanden genomen moest worden. En nu was het dus uitzoek / weggooi / schoonmaak / opruim tijd.
AL Timmy's speelgoedzei typte ik hè. Dus vanaf zijn babytijd tot nu. Het echte babyspeelgoed had al een tijdje achter de schotten in zijn kamertje gestaan, maar ja, ook de schotten gingen op de schop, dus daar kwam een berg zooi achter vandaan...Voor Timmy geweldig. Die zag ineens weer allemaal oud nieuw speelgoed en vermaakte zich prima met babywalkers en softe boekjes.
Maar nu was het dus tijd om puin te ruimen. Kapot speelgoed (met tandafdrukken van Scooter en Peavey) in de container, babyspeelgoed (na een sopdoekje) achter het (lila) schot in de babykamer, Timmy's favorieten (auto's en enge beesten) in de speelgoedkisten beneden en de rest boven op zijn kamertje.
Nee nee, niet door mij zelf naar boven getilt...
De woonkamer is dus nu weer aardig bewoonbaar. Qua ruimte dan. Qua stof nog niet. En ook de keuken (die open is en aan de woonkamer grenst) is nog effe niet te gebruiken. Moet nog gekit worden. En daarna kan alle zooi weer terug op het aanrecht. Dan alleen nog een afzuigkap ophangen. Onze oude had waarschijnlijk gedacht dat hij al het stof moest wegzuigen ofzo en heeft zichzelf bij dit vooruitzicht maar opgeblazen.
Maar goed, we kunnen ook wel een paar dagen zonder afzuigkap.
Morgen komt de kitter / kitman ... hoe heet dat? Voor het toilet en de keuken. Morgen komt ook de loodgieter voor het wastafelmeubel in de badkamer en het sanitair in het toilet.
Volgens mij zijn dan de badkamer / toilet en keuken klaar. De slaapkamers zijn ook al klaar. Nog niet schoon, maar wel klaar. De woonkamer is ook klaar. Ook niet schoon, maar dus wel klaar.
Voor de schoonmaak komt schoonmamamij helpen langs want ik kan niet zoveel meer natuurlijk :-). Dus morgen en vrijdag even flink aan de sop. Dat moet toch gaan lukken lijkt mij.
Volgens mij moeten we dit weekend gewoon over kunnen. Terug naar mijn fijne ruime bedje.
Schoonmama keek echer verbaasd toen ik zei dat we dit weekend over gingen en ook Ro dacht dat dat niet zou gaan lukken.
Oké, de gang boven ligt nog vol met puinzooi. Hier moet namelijk nog een vaste trap naar de zolder komen en de muren moeten nog gestuct worden. Niet op blote voeten van de slaapkamer naar de badkamer dus... nou nou wat erg. Als we die vloer een beetje schoon en leeg houden en iets aan onze voeten doen als we richting (nieuwe heule mooie) badkamer gaan, is er volgens mij niks aan de hand.
Bekijk ik het nou allemaal te positief? Vergeet ik iets? Volgens mij niet.
IK WIL GEWOON TERUG.
2 weken geleden in het weekend. Wat mij vetreft dus nog 2 a 3 dagen te gaan in deze bunker.
En dus ging ik vandaag soppen. En uitzoeken. En soppen. Vooral Timmy's speelgoed.
Al het speelgoed stond in de woonkamer omdat zijn kamertje ook onderhanden genomen moest worden. En nu was het dus uitzoek / weggooi / schoonmaak / opruim tijd.
AL Timmy's speelgoed
Maar nu was het dus tijd om puin te ruimen. Kapot speelgoed (met tandafdrukken van Scooter en Peavey) in de container, babyspeelgoed (na een sopdoekje) achter het (lila) schot in de babykamer, Timmy's favorieten (auto's en enge beesten) in de speelgoedkisten beneden en de rest boven op zijn kamertje.
Nee nee, niet door mij zelf naar boven getilt...
De woonkamer is dus nu weer aardig bewoonbaar. Qua ruimte dan. Qua stof nog niet. En ook de keuken (die open is en aan de woonkamer grenst) is nog effe niet te gebruiken. Moet nog gekit worden. En daarna kan alle zooi weer terug op het aanrecht. Dan alleen nog een afzuigkap ophangen. Onze oude had waarschijnlijk gedacht dat hij al het stof moest wegzuigen ofzo en heeft zichzelf bij dit vooruitzicht maar opgeblazen.
Maar goed, we kunnen ook wel een paar dagen zonder afzuigkap.
Morgen komt de kitter / kitman ... hoe heet dat? Voor het toilet en de keuken. Morgen komt ook de loodgieter voor het wastafelmeubel in de badkamer en het sanitair in het toilet.
Volgens mij zijn dan de badkamer / toilet en keuken klaar. De slaapkamers zijn ook al klaar. Nog niet schoon, maar wel klaar. De woonkamer is ook klaar. Ook niet schoon, maar dus wel klaar.
Voor de schoonmaak komt schoonmama
Volgens mij moeten we dit weekend gewoon over kunnen. Terug naar mijn fijne ruime bedje.
Schoonmama keek echer verbaasd toen ik zei dat we dit weekend over gingen en ook Ro dacht dat dat niet zou gaan lukken.
Oké, de gang boven ligt nog vol met puinzooi. Hier moet namelijk nog een vaste trap naar de zolder komen en de muren moeten nog gestuct worden. Niet op blote voeten van de slaapkamer naar de badkamer dus... nou nou wat erg. Als we die vloer een beetje schoon en leeg houden en iets aan onze voeten doen als we richting (nieuwe heule mooie) badkamer gaan, is er volgens mij niks aan de hand.
Bekijk ik het nou allemaal te positief? Vergeet ik iets? Volgens mij niet.
IK WIL GEWOON TERUG.
dinsdag 2 februari 2010
Verlof is begonnen
De 2e dag van mijn zwangerschapsverlof zit erop. Het is best wel een beetje wennen moet ik zeggen. Maar natuurlijk wel erg lekker.
Het dringt nog niet echt tot me door dat ik tijd genoeg heb voor al die dingen die ik nog moet doen. En dus doe ik 's morgens rustig aan maar ga 's middags lopen racen om toch nog even de ene of de andere winkel te bezoeken.
Het liefst wil ik alles vandaag af hebben. Wat natuurlijk helemaal niet kan.
Alles snel af hebben kan natuurlijk sowieso niet. Maar alles af hebben EN rustig aan willen doen dat gaat dus niet hè. En dat weet ik wel natuurlijk... maar het lukt me nog niet om ernaar te handelen.
Qua "moeten" spelen nu vooral het ledikantmatrasje en het uitzoeken van de bakken met Timmy's babyspullen (kleertjes en lakentjes enzo, dat soort zooi) door m'n hoofd.
Qua fröbelen het gepimpte kastje van Ro's oma dat weer een make-over moet krijgen en het dromenvanger-je-hebt-er-niks-aan-maar-het-staat-zo-schattig-dinges dat ik wil maken.
Voor morgen dus een tripje ledikant-matraswinkel en hobbywinkel op het programma. Nadat ik Timmy naar school heb gebracht.
Met de aannemer hebben we trouwens afgesproken dat we over zo'n 2 weken weer terugverhuizen naar ons huis. Dan zou de badkamer helemaal klaar moeten zijn (nu alleen nog de kranen en het wastafelmeubel) en ook de berging op de zolder. Dan kan de container leeg en kunnen de spullen verdeeld worden over de kamers - kringloopwinkel - vuilcontainer en Marktplaats.
Morgen komen de tegels voor het toilet en gezien de grootte van het hokkie zal dat toch ook niet lang gaan duren lijkt mij...
Oh en en en, de XL letterbank hangt eindelijk aan de muur en DE tegels zitten ook eindelijk tegen de muur in de keuken. Alleen nog even de voegen en dan is dat ook weer klaar.
Nou nou, als ik het zo beschrijf lijkt het ineens bijna klaar...
Het dringt nog niet echt tot me door dat ik tijd genoeg heb voor al die dingen die ik nog moet doen. En dus doe ik 's morgens rustig aan maar ga 's middags lopen racen om toch nog even de ene of de andere winkel te bezoeken.
Het liefst wil ik alles vandaag af hebben. Wat natuurlijk helemaal niet kan.
Alles snel af hebben kan natuurlijk sowieso niet. Maar alles af hebben EN rustig aan willen doen dat gaat dus niet hè. En dat weet ik wel natuurlijk... maar het lukt me nog niet om ernaar te handelen.
Qua "moeten" spelen nu vooral het ledikantmatrasje en het uitzoeken van de bakken met Timmy's babyspullen (kleertjes en lakentjes enzo, dat soort zooi) door m'n hoofd.
Qua fröbelen het gepimpte kastje van Ro's oma dat weer een make-over moet krijgen en het dromenvanger-je-hebt-er-niks-aan-maar-het-staat-zo-schattig-dinges dat ik wil maken.
Voor morgen dus een tripje ledikant-matraswinkel en hobbywinkel op het programma. Nadat ik Timmy naar school heb gebracht.
Met de aannemer hebben we trouwens afgesproken dat we over zo'n 2 weken weer terugverhuizen naar ons huis. Dan zou de badkamer helemaal klaar moeten zijn (nu alleen nog de kranen en het wastafelmeubel) en ook de berging op de zolder. Dan kan de container leeg en kunnen de spullen verdeeld worden over de kamers - kringloopwinkel - vuilcontainer en Marktplaats.
Morgen komen de tegels voor het toilet en gezien de grootte van het hokkie zal dat toch ook niet lang gaan duren lijkt mij...
Oh en en en, de XL letterbank hangt eindelijk aan de muur en DE tegels zitten ook eindelijk tegen de muur in de keuken. Alleen nog even de voegen en dan is dat ook weer klaar.
Nou nou, als ik het zo beschrijf lijkt het ineens bijna klaar...
zaterdag 30 januari 2010
Weer een zwanger/verbouwing-logje
Gisterochtend belde ik met de kraamzorginstantie. Een telefonisch intake. Want bij de tweede komen ze niet langs. Dan bellen ze. Waarschijnlijk gaan ze ervan uit dat je het toch wel weet bij een tweede. Hoe dat allemaal werkt met die kraamzorg en bevallen enzo.
En dat is natuurlijk ook wel soort van zo.
Het was een prettig gesprek waarin werd aangegeven wat de kraamzorg wel doet en niet doet en of er van mijn kant nog bijzonderheden of wensen waren.
Nou ja, los van het feit dat we een vrij grote hond hebben lopen die nogal een sul is, maar wel erg groot eigenlijk niet. Alhoewel... als we dezelfde kraamverzorgster zouden kunnen krijgen die we 4 jaar geleden ook hadden dan zou dat wel erg fijn zijn. Leuk mens was dat. Die ook van aanpakken wist. En niet bang van honden enzo.
Ze gaan hun best doen. Ik ben benieuwd.
Los van dit alles riep de dame van de kraamzorginstantie ook nog iets anders. Iets over een koffertje klaar hebben staan. 6 weken voor de uitgerekende datum. Oh ja, oké hoor ... doing, kwartje valt ... shit, dat is NU.
Ineens komt het allemaal best dichtbij. Ineens maak ik me zorgen om de verbouwing. Ineens wil ik het liefste NU terug naar m'n huis. Ineens bedenk ik me dat ik nog he-le-maal niks in huis heb voor een bevalling of kraamtijd. Matrasbeschermers, allerei soorten verband, alcohol, 2 thermometers. Moet ik allemaal nog kopen en zelfs de rompertjes liggen nog in de opslagcontainer.
Ooooww en die rolgordijnen zijn er ook nog steeds niet.
Dus bel ik met de rolgordijnenhandel en kan gelukkig een afspraak maken voor woensdag. Dan zouden ze toch wel binnen moeten zijn (want dat zijn ze dus nog niet).
Verder roep ik tegen Ro dat ik eigenlijk toch wel ondertussen weer richting huis wil en Ro brieft dit door aan de aannemer.
De badkamer is bijna klaar. Alleen de kranen er nog op en het wastafelmeubel er nog in. Dat wordt volgende week geleverd.
Nu is de afspraak is dat we over 2 weken weer teruggaan.
Dan is ook het toilet beneden klaar en zitten de tegels in de keuken tegen de wand.
Dus dat is allemaal fijn, want dan kan ik gewoon vanuit huis het huis weer op orde brengen. Spullen daar neerzetten waar ze moeten staan en niet met z'n allen in de woonkamer bijvoorbeeld. Tijd genoeg aangezien m'n verlof ook net is ingegaan (hèhè).
Mijn nesteldrang speelt weer aardig op dus. En vandaag uitte zich dat in het uitlaten van de hond / het draaien van wassen / het appeltje schillen voor de kippen (ja echt) / het sneeuwvrij maken van de trap naar de bunker / het langs de HEMA gaan voor ... nou ja, er is altijd wel iets bij de HEMA dat ik wil ... nu kwam ik thuis met hoeslaken voor Timmy's nieuwe bed en nog wat babystuff (heb ik nog niet genoeg natuurlijk) / langs de Blokker (waar ik heel snel weer weg was aangezien druk druk druk) / langs de AH (waar ik beter een bandje had kunnen afspelen "Timmy, kijk uit waar je loopt - Timmy, niet botsen - Timmy, niet rennen - Timmy, nou hou je op" misschien had ik 'm niet z'n eigen kinderkarretje moeten geven op een drukke zaterdag) / langs de buurtsuper voor een zakstrooizout (niet meegenomen, was 25 kg per zak) / weer een was erin / boodschappen naar beneden sjouwen (had ik ook niet moeten doen) en toen zag ik dat het afwatergootje voor de voordeur van de bunker een beetje verstopt leek, dus heb ik het rooster eraf getrokken en met een schep de goot leeggemaakt (had ik ook niet moeten doen).
Toen was ik wel klaar met de dag, wat resulteerde in pannenkoeken in de magnetron als avondeten.
En nu ga ik met mijn pootjes omhoog op de bank hangen in de hoop dat er wel iets leuks op TV komt...
En dat is natuurlijk ook wel soort van zo.
Het was een prettig gesprek waarin werd aangegeven wat de kraamzorg wel doet en niet doet en of er van mijn kant nog bijzonderheden of wensen waren.
Nou ja, los van het feit dat we een vrij grote hond hebben lopen die nogal een sul is, maar wel erg groot eigenlijk niet. Alhoewel... als we dezelfde kraamverzorgster zouden kunnen krijgen die we 4 jaar geleden ook hadden dan zou dat wel erg fijn zijn. Leuk mens was dat. Die ook van aanpakken wist. En niet bang van honden enzo.
Ze gaan hun best doen. Ik ben benieuwd.
Los van dit alles riep de dame van de kraamzorginstantie ook nog iets anders. Iets over een koffertje klaar hebben staan. 6 weken voor de uitgerekende datum. Oh ja, oké hoor ... doing, kwartje valt ... shit, dat is NU.
Ineens komt het allemaal best dichtbij. Ineens maak ik me zorgen om de verbouwing. Ineens wil ik het liefste NU terug naar m'n huis. Ineens bedenk ik me dat ik nog he-le-maal niks in huis heb voor een bevalling of kraamtijd. Matrasbeschermers, allerei soorten verband, alcohol, 2 thermometers. Moet ik allemaal nog kopen en zelfs de rompertjes liggen nog in de opslagcontainer.
Ooooww en die rolgordijnen zijn er ook nog steeds niet.
Dus bel ik met de rolgordijnenhandel en kan gelukkig een afspraak maken voor woensdag. Dan zouden ze toch wel binnen moeten zijn (want dat zijn ze dus nog niet).
Verder roep ik tegen Ro dat ik eigenlijk toch wel ondertussen weer richting huis wil en Ro brieft dit door aan de aannemer.
De badkamer is bijna klaar. Alleen de kranen er nog op en het wastafelmeubel er nog in. Dat wordt volgende week geleverd.
Nu is de afspraak is dat we over 2 weken weer teruggaan.
Dan is ook het toilet beneden klaar en zitten de tegels in de keuken tegen de wand.
Dus dat is allemaal fijn, want dan kan ik gewoon vanuit huis het huis weer op orde brengen. Spullen daar neerzetten waar ze moeten staan en niet met z'n allen in de woonkamer bijvoorbeeld. Tijd genoeg aangezien m'n verlof ook net is ingegaan (hèhè).
Mijn nesteldrang speelt weer aardig op dus. En vandaag uitte zich dat in het uitlaten van de hond / het draaien van wassen / het appeltje schillen voor de kippen (ja echt) / het sneeuwvrij maken van de trap naar de bunker / het langs de HEMA gaan voor ... nou ja, er is altijd wel iets bij de HEMA dat ik wil ... nu kwam ik thuis met hoeslaken voor Timmy's nieuwe bed en nog wat babystuff (heb ik nog niet genoeg natuurlijk) / langs de Blokker (waar ik heel snel weer weg was aangezien druk druk druk) / langs de AH (waar ik beter een bandje had kunnen afspelen "Timmy, kijk uit waar je loopt - Timmy, niet botsen - Timmy, niet rennen - Timmy, nou hou je op" misschien had ik 'm niet z'n eigen kinderkarretje moeten geven op een drukke zaterdag) / langs de buurtsuper voor een zakstrooizout (niet meegenomen, was 25 kg per zak) / weer een was erin / boodschappen naar beneden sjouwen (had ik ook niet moeten doen) en toen zag ik dat het afwatergootje voor de voordeur van de bunker een beetje verstopt leek, dus heb ik het rooster eraf getrokken en met een schep de goot leeggemaakt (had ik ook niet moeten doen).
Toen was ik wel klaar met de dag, wat resulteerde in pannenkoeken in de magnetron als avondeten.
En nu ga ik met mijn pootjes omhoog op de bank hangen in de hoop dat er wel iets leuks op TV komt...
woensdag 27 januari 2010
Het huis is nog niet af
En toen dacht ik: ik doe even een logje over de verbouwing die bijna af is. Maar terwijl ik typte begon ik me steeds meer te realiseren dat er nog best veel moet gebeuren en aangezien dat niet goed is voor mijn gemoedstoestand / humeur en stresslevel ben ik opgehouden met typen.
De badkamer is in ieder geval bijna af. En als die klaar is kunnen we op zich weer terugverhuizen naar ons huis. Waar we nu al 4 maanden (!!) niet wonen.
Hopelijk kunnen we ook eerdaags de opgeslagen spullen uit de container halen zodat ik aan de gang kan met indelen en inrichten van de kasten / achter schotten en de kamers.
Tijd zat zou je denken aangezien ik alleen nog maar deze week hoef te werken en daarna met verlof ben. En dan zou het ook wel fijn zijn om weer terug te zijn in mijn eigen huis. In plaats van in die bunker.
Aan de andere kant moet ik mijn huis natuurlijk nog wel delen met aanemers / loodgieters / schilders / electriciens etc. Maar hopelijk zijn die dan alleen nog op zolder of buiten bezig.
En dan iets anders.
Een dilemma. Een digitaal dilemma.
Ik ben natuurlijk ooit begonnen met bloggen voor Timmy. Als soort van terugkijk-gebeuren. Een compensatie voor het feit dat hij nog steeds geen eigen fotoboek heeft ... (actie genoteerd voor in zwangerschapsverlof).
Vervolgens ben ik met deze blog begonnen. Dus dat zijn er al 2.
Wat te doen voor het meiske in mijn buik? Nog een blog? Of Timmy´s blog combineren... Ik neig toch wel een beetje naar een combi want anders blijf ik in en uitloggen...
De badkamer is in ieder geval bijna af. En als die klaar is kunnen we op zich weer terugverhuizen naar ons huis. Waar we nu al 4 maanden (!!) niet wonen.
Hopelijk kunnen we ook eerdaags de opgeslagen spullen uit de container halen zodat ik aan de gang kan met indelen en inrichten van de kasten / achter schotten en de kamers.
Tijd zat zou je denken aangezien ik alleen nog maar deze week hoef te werken en daarna met verlof ben. En dan zou het ook wel fijn zijn om weer terug te zijn in mijn eigen huis. In plaats van in die bunker.
Aan de andere kant moet ik mijn huis natuurlijk nog wel delen met aanemers / loodgieters / schilders / electriciens etc. Maar hopelijk zijn die dan alleen nog op zolder of buiten bezig.
En dan iets anders.
Een dilemma. Een digitaal dilemma.
Ik ben natuurlijk ooit begonnen met bloggen voor Timmy. Als soort van terugkijk-gebeuren. Een compensatie voor het feit dat hij nog steeds geen eigen fotoboek heeft ... (actie genoteerd voor in zwangerschapsverlof).
Vervolgens ben ik met deze blog begonnen. Dus dat zijn er al 2.
Wat te doen voor het meiske in mijn buik? Nog een blog? Of Timmy´s blog combineren... Ik neig toch wel een beetje naar een combi want anders blijf ik in en uitloggen...
donderdag 21 januari 2010
ik zeg maar even niks
En toen had ik dus een logje geschreven. Over dat ik m´n huis begin te missen. En ook waarom ik m´n huis begin te missen.
En terwijl ik het typte kwam ik er dus achter dat het allemaal gezeur is eigenlijk. Allemaal luxe-problemen. En ondanks dat het m´n eigen blog is waar ik natuurlijk alles op mag schrijven wat ik zelf wil, ga ik dat logje dus niet publiceren. Zeker niet vandaag.
Dus in de plaats dan maar even een logje waarin schrijf dat ik dat andere logje dus niet ga plaatsen.
Enneh, ik zeg toch wel iets: stort u ook even? Giro 555 !!
En terwijl ik het typte kwam ik er dus achter dat het allemaal gezeur is eigenlijk. Allemaal luxe-problemen. En ondanks dat het m´n eigen blog is waar ik natuurlijk alles op mag schrijven wat ik zelf wil, ga ik dat logje dus niet publiceren. Zeker niet vandaag.
Dus in de plaats dan maar even een logje waarin schrijf dat ik dat andere logje dus niet ga plaatsen.
Enneh, ik zeg toch wel iets: stort u ook even? Giro 555 !!
maandag 21 december 2009
Upd8jes
Timmy´s treat
16 van die f***ing taartpuntjes geknipt / geplakt / gevouwen. 16 vssenstaarten / 32 vinnen en 32 oogjes geknipt / gevouwen / geplakt.
Maar 6 kindjes aanwezig. Dus 10 stuks weer retour. Te wachten in Ro´s auto totdat ze vanzelf in het niets opgaan waarschijnlijk.
Paarse rolgordijnen
Nog niet Inda house, maar wel al gespot door schoonmama bij de Praxis en door zussie bij de Kwantum online.
Aangezien ik eerst liever die van de Praxis irl wil zien EN ik een bezoekje bij de Praxis eigenlijk moet / wil combineren met een bezoekje aan de Ikea en dit niet de (afgelopen) zaterdag voor kerst wilde doen (helemaal niet op een zaterdag trouwens, en dan ook al helemaal niet zwanger...) EN ik afhankelijk ben van wanneer Ro kan (niet voor die rolgordijnen, wel voor de Ikea-inkopen) EN ik gewoon 4 dagen werk deze week EN het vrijdag kerst is en dus Ikea en Praxis dicht en wij trouwens natuurlijk kerst aan het vieren zijn EN ik natuurlijk ook niet de zondag na kerst wil gaan (als ze uberhaupt open zijn) ... zal het pas januari worden.
Paarse / lila muren
Toen ik de staaltjes voor het eerst in het goede (zijnde dag)licht zag vond ik de lila ineens toch wel erg lila. En het blauw voor Timmy´s kamer ook wel erg blauw.
Maar aangezien ik de kleuren de dag ervoor al doorgegeven had aan de aannemer bedacht ik me dat we de gok maar moesten nemen.
En ik kan zeggen: het is leuk en mooi en ik ben blij.
Timmy´s 2 kleuren muur (ideetje van Ro) is erg leuk uitgepakt en de babykamer is erg paars, maar ik vind het leuk.
Ik heb alleen wel bedacht dat de panelen van de dakkapel maar wit moeten worden / blijven en niet ook lila. Dat zou toch wel te paarsig worden zeg maar.
En de bruine balken van de dakkapel die nu ook paars zijn mogen eigenlijk wel een beetje minder glimmen. Maar verder is het leuk leuk leuk.
Behuizing
Nog steeds niet in m´n huis. Maar het valt mee. Het is nog te doen.
Toen ik hoorde dat we ons huis tijdelijk uit moesten had ik bedacht dat ik dan bij het waterdicht maken van het dak toe zou zien en dat ik bij het plakken van het laatste plakbandje meteen weer mijn intrek zou nemen.
Niet dus.
Het valt me mee in de tijdelijke behuizing. Natuurlijk is het wel klein. EN het wordt steeds kleiner. Want we slepen steeds meer spullen mee vanuit het huis en brengen niks terug. Steeds meer zooi = steeds minder ruimte.
Maar ach, ik mag niet klagen. Muv een wasmachine / droger heb ik alles wat ik nodig heb.
Oh ja, en met uitzondering van sneeuwspullen, want die liggen ook allemaal opgeslagen in de container. Ik dacht: wij gaan niet op wintersport dit jaar, dus who needs moonboots / skibroek / dikke wanten en mutsen ? Hier in Nederland miezert het altijd alleen maar en is de sneeuw de volgende dag weer verdwenen.
Not dus.
Timmy´s verjaardag
Woensdag was de kleine man jarig en gister hebben we dat gevierd.
Het begon met schoonmama die opbelde met de vraag of het wel doorging. Doorging doorging ? Natuurlijk ging het door, waarom niet.
Nou, omdat het noodweer was volgens schoonmama. Noodweer, geen treinen, geen trams, veel ongelukken en ook nog weeralarm, niet de snelweg opgaan als het niet echt noodzakelijk is.
Ik kijk naar buiten, zie een centimeter of 10 sneeuw liggen en wat vlokjes die naar beneden dwarrelen. Niet eens genoeg om te skiën. Wat nou noodweer.
En trouwens Timmy´s verjaardag is natuurlijk een noodzakelijke gebeurtenis, dus wij gaan natuurlijk wel (ivm verbouwing vierden we het bij mijn ouders, 20 km verderop). Dat beetje sneeuw zeg. Weeralarm. Ik vond het persoonlijk overdreven gedoe van de weermannen en -vrouwen. Althans, in ieder geval bij ons in de regio.
Vervolgens mijn tante aan de lijn. Dat zij wel komen lopen, maar dat nichtje & co het niet gaan aandurven... Ooookeeee.
Uiteindelijk kwamen neef & co ook niet, maar die moesten ook wel van een endje komen. Vanuit richting Utrecht en daar scheen het echt chaos te zijn.
Gelukkig viel het dus verder allemaal wel mee met de afzeggers en hebben wij (en mijn ouders) er nog een lekker exta (door zussie zelf gemaakte) tomatensoep aan over gehouden.
Timmy heeft een geweldige verjaardag gehad. Leuke cadeau´s en ook nog een sneeuwpop maken en sneeuwballen gooien in de tuin. Wat een lol.
16 van die f***ing taartpuntjes geknipt / geplakt / gevouwen. 16 vssenstaarten / 32 vinnen en 32 oogjes geknipt / gevouwen / geplakt.
Maar 6 kindjes aanwezig. Dus 10 stuks weer retour. Te wachten in Ro´s auto totdat ze vanzelf in het niets opgaan waarschijnlijk.
Paarse rolgordijnen
Nog niet Inda house, maar wel al gespot door schoonmama bij de Praxis en door zussie bij de Kwantum online.
Aangezien ik eerst liever die van de Praxis irl wil zien EN ik een bezoekje bij de Praxis eigenlijk moet / wil combineren met een bezoekje aan de Ikea en dit niet de (afgelopen) zaterdag voor kerst wilde doen (helemaal niet op een zaterdag trouwens, en dan ook al helemaal niet zwanger...) EN ik afhankelijk ben van wanneer Ro kan (niet voor die rolgordijnen, wel voor de Ikea-inkopen) EN ik gewoon 4 dagen werk deze week EN het vrijdag kerst is en dus Ikea en Praxis dicht en wij trouwens natuurlijk kerst aan het vieren zijn EN ik natuurlijk ook niet de zondag na kerst wil gaan (als ze uberhaupt open zijn) ... zal het pas januari worden.
Paarse / lila muren
Toen ik de staaltjes voor het eerst in het goede (zijnde dag)licht zag vond ik de lila ineens toch wel erg lila. En het blauw voor Timmy´s kamer ook wel erg blauw.
Maar aangezien ik de kleuren de dag ervoor al doorgegeven had aan de aannemer bedacht ik me dat we de gok maar moesten nemen.
En ik kan zeggen: het is leuk en mooi en ik ben blij.
Timmy´s 2 kleuren muur (ideetje van Ro) is erg leuk uitgepakt en de babykamer is erg paars, maar ik vind het leuk.
Ik heb alleen wel bedacht dat de panelen van de dakkapel maar wit moeten worden / blijven en niet ook lila. Dat zou toch wel te paarsig worden zeg maar.
En de bruine balken van de dakkapel die nu ook paars zijn mogen eigenlijk wel een beetje minder glimmen. Maar verder is het leuk leuk leuk.
Behuizing
Nog steeds niet in m´n huis. Maar het valt mee. Het is nog te doen.
Toen ik hoorde dat we ons huis tijdelijk uit moesten had ik bedacht dat ik dan bij het waterdicht maken van het dak toe zou zien en dat ik bij het plakken van het laatste plakbandje meteen weer mijn intrek zou nemen.
Niet dus.
Het valt me mee in de tijdelijke behuizing. Natuurlijk is het wel klein. EN het wordt steeds kleiner. Want we slepen steeds meer spullen mee vanuit het huis en brengen niks terug. Steeds meer zooi = steeds minder ruimte.
Maar ach, ik mag niet klagen. Muv een wasmachine / droger heb ik alles wat ik nodig heb.
Oh ja, en met uitzondering van sneeuwspullen, want die liggen ook allemaal opgeslagen in de container. Ik dacht: wij gaan niet op wintersport dit jaar, dus who needs moonboots / skibroek / dikke wanten en mutsen ? Hier in Nederland miezert het altijd alleen maar en is de sneeuw de volgende dag weer verdwenen.
Not dus.
Timmy´s verjaardag
Woensdag was de kleine man jarig en gister hebben we dat gevierd.
Het begon met schoonmama die opbelde met de vraag of het wel doorging. Doorging doorging ? Natuurlijk ging het door, waarom niet.
Nou, omdat het noodweer was volgens schoonmama. Noodweer, geen treinen, geen trams, veel ongelukken en ook nog weeralarm, niet de snelweg opgaan als het niet echt noodzakelijk is.
Ik kijk naar buiten, zie een centimeter of 10 sneeuw liggen en wat vlokjes die naar beneden dwarrelen. Niet eens genoeg om te skiën. Wat nou noodweer.
En trouwens Timmy´s verjaardag is natuurlijk een noodzakelijke gebeurtenis, dus wij gaan natuurlijk wel (ivm verbouwing vierden we het bij mijn ouders, 20 km verderop). Dat beetje sneeuw zeg. Weeralarm. Ik vond het persoonlijk overdreven gedoe van de weermannen en -vrouwen. Althans, in ieder geval bij ons in de regio.
Vervolgens mijn tante aan de lijn. Dat zij wel komen lopen, maar dat nichtje & co het niet gaan aandurven... Ooookeeee.
Uiteindelijk kwamen neef & co ook niet, maar die moesten ook wel van een endje komen. Vanuit richting Utrecht en daar scheen het echt chaos te zijn.
Gelukkig viel het dus verder allemaal wel mee met de afzeggers en hebben wij (en mijn ouders) er nog een lekker exta (door zussie zelf gemaakte) tomatensoep aan over gehouden.
Timmy heeft een geweldige verjaardag gehad. Leuke cadeau´s en ook nog een sneeuwpop maken en sneeuwballen gooien in de tuin. Wat een lol.
woensdag 9 december 2009
Nesteldrang versus ongemakken
Ai ai ai. Net als bij Timmy werd ik er de eerste maanden niet mee lastig gevallen, maar des te heviger neemt het nu weer bezit van me.
Nesteldrang dus.
De “wil” om alles klaar te hebben. Wil tussen friemeltjes omdat het niet eens meer een kwestie van willen, maar eerder van moeten is.
De verf MOET nu op de muur en de naam moet nu besloten worden. Maar dat gaat allemaal wat lastig. Aangezien de aannemer nog steeds hard z´n best doet om ons huis, en dan met name de slaapkamers en badkamer, op tijd af te krijgen voordat het meiske zich aandient.
As we speak is de stucadoor bezig de babykamer en Timmy´s kamer te stucen en kan er dus volgende week een laag verf overheen. Yeah, dat schiet al wel aardig op. Dus daar hoef ik me niet druk om te maken *klopt dit snel af op het enige echte hout hier in de buurt, de Yuka-achtige plant naast mijn bureau*.
De beslissing over de kleuren had ik snel genomen. En Ro was het er snel mee eens. Mooi.
Timmy´s kamer blauw met vissen en de babykamer paars / lila met een vleugje zilver en een vleugje roze… Klinkt niet moeilijk. Zou je denken. Nou wellus dus. Ga maar eens zoeken naar paarse rolgordijnen. Paars als in pimpelpaars. En niet als in rozig-paars of blauwig paars. Niet te vinden dus.
En door die nesteldrang MOET ik dus eigenlijk die rolgordijnen NU hebben en zou ik het liefst alle winkels in 1 keer aflopen. Maar dat gaat dus niet hè. Want werk en want zwanger. Het werk beperkt mijn tijd en het zwangerzijn mijn lichamelijke gesteldheid en vooral ook mijn snelheid. Met tot gevolg dat ik in korte tijd veel wil doen maar dit niet kan omdat mijn (best aan de grote kant zijnde) buik dan roept: “ho ho ho …. u loopt te hard en u wil teveel dus ga ik eens even in de verdediging. Door lekker aan te spannen en te steken en vooral mezelf heel zwaar te laten voelen”.
En daar raak ik dan weer soort van gefrustreerd van. En moe natuurlijk. Ook moe.
En weet je waar ik ook moe van word. Van al die dingen die nog in m´n hoofd zweven die eigenljk allemaal NU moeten gebeuren. Kledingkast voor Timmy kopen / kledingkast voor baby kopen / speelgoed-opruim-kast voor Timmy kopen / lamp voor Timmy kopen / eens even al Timmy´s kleertjes die nu nog in de opslag liggen (AAAAAAAAGGG) uitzoeken en wassen (Neutral al in huis, check) / oh ja, babby aanmelden bij KDV / nieuw matrasje ledikantje / muurstickers / niet vergeten om kerstcadeautjes te kopen en te bedenken / ouderschapsverlof aanvragen / Timmy´s verjaardag ´s comming up (waar ga ik dat vieren eigenlijk en met wie en doe ik dat dan met eten en zo ja wat voor eten dan) / afscheid KDV (oh ja, traktaties) / Timmy straks naar school / nieuw badkamermeubel uitzoeken / geboortekaartje, wat gaan we doen / naam verzinnen / en eigenlijk moet die XL letterbak nog steeds opgehangen worden voordat de kraamvisite er is / enzo verder.
Gelukkig kan ik mijn hoofd een beetje leegmaken in de TODO-list van mijn nieuwe Iphone (jippie) waar ik erg blij mee ben. Maar toch blijft het soort van spoken.
Nesteldrang dus.
De “wil” om alles klaar te hebben. Wil tussen friemeltjes omdat het niet eens meer een kwestie van willen, maar eerder van moeten is.
De verf MOET nu op de muur en de naam moet nu besloten worden. Maar dat gaat allemaal wat lastig. Aangezien de aannemer nog steeds hard z´n best doet om ons huis, en dan met name de slaapkamers en badkamer, op tijd af te krijgen voordat het meiske zich aandient.
As we speak is de stucadoor bezig de babykamer en Timmy´s kamer te stucen en kan er dus volgende week een laag verf overheen. Yeah, dat schiet al wel aardig op. Dus daar hoef ik me niet druk om te maken *klopt dit snel af op het enige echte hout hier in de buurt, de Yuka-achtige plant naast mijn bureau*.
De beslissing over de kleuren had ik snel genomen. En Ro was het er snel mee eens. Mooi.
Timmy´s kamer blauw met vissen en de babykamer paars / lila met een vleugje zilver en een vleugje roze… Klinkt niet moeilijk. Zou je denken. Nou wellus dus. Ga maar eens zoeken naar paarse rolgordijnen. Paars als in pimpelpaars. En niet als in rozig-paars of blauwig paars. Niet te vinden dus.
En door die nesteldrang MOET ik dus eigenlijk die rolgordijnen NU hebben en zou ik het liefst alle winkels in 1 keer aflopen. Maar dat gaat dus niet hè. Want werk en want zwanger. Het werk beperkt mijn tijd en het zwangerzijn mijn lichamelijke gesteldheid en vooral ook mijn snelheid. Met tot gevolg dat ik in korte tijd veel wil doen maar dit niet kan omdat mijn (best aan de grote kant zijnde) buik dan roept: “ho ho ho …. u loopt te hard en u wil teveel dus ga ik eens even in de verdediging. Door lekker aan te spannen en te steken en vooral mezelf heel zwaar te laten voelen”.
En daar raak ik dan weer soort van gefrustreerd van. En moe natuurlijk. Ook moe.
En weet je waar ik ook moe van word. Van al die dingen die nog in m´n hoofd zweven die eigenljk allemaal NU moeten gebeuren. Kledingkast voor Timmy kopen / kledingkast voor baby kopen / speelgoed-opruim-kast voor Timmy kopen / lamp voor Timmy kopen / eens even al Timmy´s kleertjes die nu nog in de opslag liggen (AAAAAAAAGGG) uitzoeken en wassen (Neutral al in huis, check) / oh ja, babby aanmelden bij KDV / nieuw matrasje ledikantje / muurstickers / niet vergeten om kerstcadeautjes te kopen en te bedenken / ouderschapsverlof aanvragen / Timmy´s verjaardag ´s comming up (waar ga ik dat vieren eigenlijk en met wie en doe ik dat dan met eten en zo ja wat voor eten dan) / afscheid KDV (oh ja, traktaties) / Timmy straks naar school / nieuw badkamermeubel uitzoeken / geboortekaartje, wat gaan we doen / naam verzinnen / en eigenlijk moet die XL letterbak nog steeds opgehangen worden voordat de kraamvisite er is / enzo verder.
Gelukkig kan ik mijn hoofd een beetje leegmaken in de TODO-list van mijn nieuwe Iphone (jippie) waar ik erg blij mee ben. Maar toch blijft het soort van spoken.
dinsdag 6 oktober 2009
Van de wik en de weeg
Wik wik en weeg weeg. Dat deed ik de afgelopen dagen.
Wikken, wegen, een beslissing nemen en dan weer terugdraaien en dan weer opnieuw wikken en wegen.
Het begon vorige week woensdag. Toen de aannemers de steigers kwamen brengen en plaatsen. En toen de buren weer even lieten merken hoe soepel ze zijn. Ik heb d´r gewoon geen zin in om het hele verhaal weer naar boven te halen aangezien het gevuld is met negativiteit, maar het kwam er op neer dat ze er niet blij mee waren. Ofzo. Dat er een steiger stond. Ofzo. Want ik snap er eigenlijk echt werkelijk heeeeeleeeeemaal niks van.
De steiger staat tegen ons huis aan en steekt een kleine meter uit denk ik. Ik ben vrij slecht in het schatten van afstanden, dus misschien is het ietsjes meer of ietsjes minder. Maar goed. Hij staat dus ook tegen het gedeelte van ons huis dat grenst aan de doorgang tussen ons huis en het hius van de buurvrouw. Blijft er dus zo´n 2,5 meter over van de doorgang. En daar kan je makkelijk langs met je auto. Zelfs als je niet in een rechte lijn zou kunnen sturen zou je je spiegels er nog niet afrijden.
En dan hadden we het vantevoren ook nog even gemeld. Dat we gingen verbouwen en dat er een steiger kwam. En de aannemer is zelfs ook nog langs geweest.
Ik snap er dus niks van. Maar waar ik nog minder van snap is dat ze mij dan niet even bellen, of Ro ofzo, maar mijn vader. Mijn vader … wat heeft die er nou mee te maken ?
Nou, blablabla en dat ik me dus druk aan het maken was en aan het wikken en wegen of ik even moest gaan bellen met de buurman, die niet eens naast mij woont, maar die naast de studio (dus schuinachter ons huis) een kapsalon heeft die niet eens open is maar die wel de schoonzoon van mijn buurvrouw is (snapt u het nog), moest gaan bellen. Om effe te zeggen dat ie niet mijn toch al veel te drukke vader moet gaan lastig vallen met onzin over een steiger die helemaal niet in de weg staat.
Nou, gewikt en gewogen heb ik besloten niet te gaan bellen. Zit ik me een beetje druk te maken terwijl hij degene is die schijnbaar een probleem heeft. Laat hij zich lekker druk maken zeg.
Tot vanmorgen. Dat ik buiten kwam en dat de aannemer vertelde dat zijn busje 1 meter over de erfgrens heen stond. En dat de buurman dus schijnbaar al ´s morgens vroeg (met een meetlint …??) bezig was. En dat de buurman vroeg of de aannemer zijn auto even weg wilde halen, want “tsja, als hij het nu niet vroeg werd het alleen maar erger”.
Hoe sneu.
En dan te bedenken dat de eerste 2 a 3 jaar dat wij daar woonde en de kapsalon nog wel open was er vaak genoeg klanten van hunnie op onze kant stonden. En ik ergerde me daaraan, maar Ro vond het geen probleem en wist me iedere keer om te kletsen dat ik niet moeilijk moest gaan doen. Straks kregen we nog ruzie met ze…. duh.
Goed, het wikken en wegen dus weer begonnen. Maar ik ga nu sowieso niet bellen, dan hebben we zeker ruzie. Maar als ik hem tegenkom ga ik wel wat zeggen. Triest geval.
En dat was dan pas 1 gewik en gewog.
Donderdagavond had ik dierenambulance. Ik liep er al een tijdje over te wikken en wegen. Natuurlijk is het altijd hartstikke leuk en gezellig om met vriendin M. in die auto door mijn stad te scheuren. Mijn stad waar ik verder nooit meer kom. Ja, ergens aan de rand. Om te werken. Maar niet in het centrum. Daar kom ik gewoon niet meer, behalve dan met die dierenambulance…
En natuurljk is het goed werk. En is het leuk om deel uit te maken van een soort van familie-achtig gebeuren. Want zo voelt het wel een beetje.
Maar het werd te vermoeiend, zo met een kindje in je buik na een lange werkdag ook nog 5 uur in die auto zitten en achter katten aanrennen en dan daarna nog ´ns zo´n 30 / 45 naar huis in het donker. Om een uurtje of 11.
En dat niet alleen. Er worden ook beslissingen genomen en een lijn uitgezet waar ik me niet in kan vinden. Kort samengevat. Er mag steeds minder en er moet steeds meer. Het we-doen-het-met-z´n-allen-gevoel raakt een beetje zoek zo. En dat vind ik erg jammer. Dus ook al was ik niet zwanger geweest, ik was er binnen een jaar waarschijnlijk sowieso wel mee gestopt.
22 oktober rij ik m´n laatste dienst. Althans, ik mag altijd terugkomen is me gezegd. En ik ga het heus ook wel missen. Maar voor nu is het wel even het beste zo.
En toen kwam het weekend, nog meer wik wik en weeg weeg. De eerste verdieping moest namelijk in dozen gepakt worden. Of weggegooid. Of meegenomen naar ons tijdelijke adres. En uiteindelijk dus van alles een beetje, maar voordat je weet wat waarheen moet... wik wik en weeg weeg.
En nu zit in dus op dat tijdelijke adres. Zonder telefoon want geen bereik maar dankzij Ro sinds vanavond wel internet. Die het ook nog eens goed doet. Hoera !
Aparte gewaarwording om onder een geluidstudio te wonen wel. Ik zit nu dit stukje te typen met de TV aan, alleen maar om het gezang van boven te overstemmen. Wat trouwens niet lukt.
Gelukkig is het een leuk liedje (maar wel keer op keer op keer op keer op keer) en gelukkig is het niet iedere avond.
woensdag 30 september 2009
Doe m´n best
Ik doe heul erg m´n best om niet teveel te stressen. Want dat zou niet goed zijn natuurlijk.
En daar komt nog bij dat er natuurlijk veeeeel ergere dingen in de wereld gebeuren en dat het belangrijkste is dat we een gezond kindje krijgen en dat we er een heel mooi huis voor terugkrijgen ... enzo.
Dus leg ik me neer bij het feit dat ik van de 4 broeken die ik nog een beetje pas er 2 kwijt zijn (ergens onder de zooi ?) en van de 2 die ik nog wel heb er 1 een joggingbroek is en 1 een lichtbruine-zwangerschaps-rib-broek-met-te-korte-pijpen van 4 jaar geleden.
En verder laat ik het me vanmorgen gelaten over me heen gaan dat het zo blijkt te zijn dat de bouwtekening van het huis afwijkt van de daadwerkelijke bouw van het huis en dat dus het staal-draag-constructie-gebeuren anders is. En dat ik dus denk dat er dan nieuwe plannen gemaakt zullen moeten worden, die natuurlijk langer gaan duren...
En daar komt nog bij dat er natuurlijk veeeeel ergere dingen in de wereld gebeuren en dat het belangrijkste is dat we een gezond kindje krijgen en dat we er een heel mooi huis voor terugkrijgen ... enzo.
Dus leg ik me neer bij het feit dat ik van de 4 broeken die ik nog een beetje pas er 2 kwijt zijn (ergens onder de zooi ?) en van de 2 die ik nog wel heb er 1 een joggingbroek is en 1 een lichtbruine-zwangerschaps-rib-broek-met-te-korte-pijpen van 4 jaar geleden.
En verder laat ik het me vanmorgen gelaten over me heen gaan dat het zo blijkt te zijn dat de bouwtekening van het huis afwijkt van de daadwerkelijke bouw van het huis en dat dus het staal-draag-constructie-gebeuren anders is. En dat ik dus denk dat er dan nieuwe plannen gemaakt zullen moeten worden, die natuurlijk langer gaan duren...
dinsdag 29 september 2009
Nu al stress
Nou, de eerste stress diende zich vanmorgen al aan.
Gisteravond heb ik al Timmy´s kleren in tassen gepropt en mijn eigen 2 broeken en 3 shirts die ik nog pas ook in een koffer.
Badspullen bij elkaar, handdoeken klaar gelegd zodat Ro vandaag alles naar de overkant kon sjouwen naar waar we dus gaan slapen voorlopig.
Toen alles klaar stond werd mijn hoofd wat rustiger en ook weer moe, dus zocht ik m´n bedje op.
Vanmorgen: de rolsteiger (vooral niet te verwarren met een echte steiger, want die komt morgen pas) stond nog maar net en de mannen waren bezig het zonnescherm eraf te halen. Het opperhoofd zag dat ik beneden was en kwam binnen.
Hij: slaap je nog hier?
Ik: ja, vanavond ook nog en dan gaan we morgen over
Hij: ooooh, maar ik kom morgen met de staalconstructieman langs en dan moeten we nog even gaan bekijken hoe we eea aan gaan pakken, dus doe maar rustig aan
Ik: oh, dus dan hoor ik van je wanneer ik er echt uit moet? Want ik blijf natuurlijk het liefst zo lang mogelijk in m´n eigen bed.
Hij: ja, dat laat ik je wel weten dan.
*stress, bakje voor 3 kwart vol (al voor 1 kwart met hormonen natuurlijk), hoezo "nog bekijken hoe ze dingen aan gaan pakken" en al die spullen die dus klaar staan in de gang die kunnen dus weer naar boven*
En toen wilde ik hem iets laten zien op de eerste verdieping. Iets over de vaste trap die naar zolder komt. En toen liet ie vallen dat de staalconstructie van de zolder dan ook op de eerste verdieping door moest lopen, maar dat dan niet de hele muur eruit hoeft (pfff), maar dat ze wel iets frezen en weer wegwerken met een gipsplaat (ooookeeee). Tsja, want de plafonds moeten er toch uit...
WAT ! Plafonds er allemaal uit?
Kijk, de gang, dat wist ik, daar zit nu een luik en daar komt dus een vaste trap op een andere plek als waar het luik zit. En Timmy´s kamer wist ik ook, die heeft nu schuin dak en dat wordt recht.
Maar mijn eigen slaapkamer EN de kamer waar dus nu ALLE zooi staat, daarvan dacht ik dat er niks hoefde te gebeuren.
En die ene kamer, waar al die zooi staat, zeg maar de toekomstige babykamer, die staat dus vol zooi. Dus ik vroeg: "kan dat dan wel, met al die zooi erin?".
Nee natuurlijk, die zooi moet er dan weer uit.
"nou, dan huren we een zeecontainer en dan lopen we het heen en waar..." We? We? Ik was eigenlijk niet echt van plan om nog meer met rotzooi te gaan sjouwen.
Ik dacht, mijn deel is voor een groot deel klaar. Ik heb leeggeruimd wat er leeggeruimd moest worden en ik moet nu nog wat dingen uit gaan zoeken voor het herinrichten. Timmy´s kamer en de babykamer. Maar dat is leuk. Het uitzoeken dan, het inrichten zelf (qua behang enzo) weer niet.
Plafonds eruit of niet, zooi verplaatsen of niet. Ze doen maar.
ALS ZE MAAR OP TIJD KLAAR ZIJN !!!
Gisteravond heb ik al Timmy´s kleren in tassen gepropt en mijn eigen 2 broeken en 3 shirts die ik nog pas ook in een koffer.
Badspullen bij elkaar, handdoeken klaar gelegd zodat Ro vandaag alles naar de overkant kon sjouwen naar waar we dus gaan slapen voorlopig.
Toen alles klaar stond werd mijn hoofd wat rustiger en ook weer moe, dus zocht ik m´n bedje op.
Vanmorgen: de rolsteiger (vooral niet te verwarren met een echte steiger, want die komt morgen pas) stond nog maar net en de mannen waren bezig het zonnescherm eraf te halen. Het opperhoofd zag dat ik beneden was en kwam binnen.
Hij: slaap je nog hier?
Ik: ja, vanavond ook nog en dan gaan we morgen over
Hij: ooooh, maar ik kom morgen met de staalconstructieman langs en dan moeten we nog even gaan bekijken hoe we eea aan gaan pakken, dus doe maar rustig aan
Ik: oh, dus dan hoor ik van je wanneer ik er echt uit moet? Want ik blijf natuurlijk het liefst zo lang mogelijk in m´n eigen bed.
Hij: ja, dat laat ik je wel weten dan.
*stress, bakje voor 3 kwart vol (al voor 1 kwart met hormonen natuurlijk), hoezo "nog bekijken hoe ze dingen aan gaan pakken" en al die spullen die dus klaar staan in de gang die kunnen dus weer naar boven*
En toen wilde ik hem iets laten zien op de eerste verdieping. Iets over de vaste trap die naar zolder komt. En toen liet ie vallen dat de staalconstructie van de zolder dan ook op de eerste verdieping door moest lopen, maar dat dan niet de hele muur eruit hoeft (pfff), maar dat ze wel iets frezen en weer wegwerken met een gipsplaat (ooookeeee). Tsja, want de plafonds moeten er toch uit...
WAT ! Plafonds er allemaal uit?
Kijk, de gang, dat wist ik, daar zit nu een luik en daar komt dus een vaste trap op een andere plek als waar het luik zit. En Timmy´s kamer wist ik ook, die heeft nu schuin dak en dat wordt recht.
Maar mijn eigen slaapkamer EN de kamer waar dus nu ALLE zooi staat, daarvan dacht ik dat er niks hoefde te gebeuren.
En die ene kamer, waar al die zooi staat, zeg maar de toekomstige babykamer, die staat dus vol zooi. Dus ik vroeg: "kan dat dan wel, met al die zooi erin?".
Nee natuurlijk, die zooi moet er dan weer uit.
"nou, dan huren we een zeecontainer en dan lopen we het heen en waar..." We? We? Ik was eigenlijk niet echt van plan om nog meer met rotzooi te gaan sjouwen.
Ik dacht, mijn deel is voor een groot deel klaar. Ik heb leeggeruimd wat er leeggeruimd moest worden en ik moet nu nog wat dingen uit gaan zoeken voor het herinrichten. Timmy´s kamer en de babykamer. Maar dat is leuk. Het uitzoeken dan, het inrichten zelf (qua behang enzo) weer niet.
Plafonds eruit of niet, zooi verplaatsen of niet. Ze doen maar.
ALS ZE MAAR OP TIJD KLAAR ZIJN !!!
maandag 28 september 2009
Zwanger en verbouwen gaat dat samen ?
Alles gaat goed hoor, hier aan deze kant van het beeldscherm zeg maar. Tis alleen zo dat de blog-goden mij niet zo goed gezind zijn.
Ik ben nog steeds moe, heb nagenoeg geen inspiratie en heb thuis ineens, zomaar uit het niks, een .... (wilde een lelijk woord gaan neerzetten), laten we zeggen, een slecht werkende verbinding. Nou ja, met de verbinding zelf is dan weer niet zoveel mis, maar met het binnen halen van pagina´s dan weer wel. Of het opslaan van "dingen", zoals blogjes. Dat je iets typt, het vergeet te kopieren voor de zekerheid, dat je het dan opslaat en dat "ze" dan zeggen: Kan pagina niet weergeven. En dat je dan teruggaat en heel hard hoopt, maar dat er mooi niks is opgeslagen. Ergens.
En daarnaast gaat de huge verbouwing soort van beginnen. Afgelopen vrijdag of vandaag zouden ze de steiger neer gaan zetten. Dus ik was al een beetje in de stress. Want dat zou betekenen dat ze dinsdag zouden beginnen met slopen en dat zou dan weer betekenen dat Timmy´s kamertje en het opruim-hok-achtige-kamertje leeg moesten zijn.
Een hele hoop zooi uit te zoeken en weg te gooien / weg te geven of nog ergens neer te leggen zodat het later nog eens gebruikt kan worden.
Tot op heden zijn ze allebei nog niet leeg. En tot op heden staat er ook nog geen steiger. Nu al uitstel. En ze zijn nog geeneens begonnen.
Ik zie mezelf al kraamvisite ontvangen in een met stof ondergesneeuwd huis. "Oh, ziet u de baby niet? Ik zal ´m effe onder die laag gruis vandaan halen".
NEEEE ! Dat wil ik dus NIET !!
Ik wil dat de verbouwing lang voordat ik met verlof ga klaar is zodat ik op m´n gemak zowel Timmy´s kamer als de babykamer in kan gaan richten. Dat wil ik. Maar ja, helaas heb ik het niet in de hand. Want ik ben ook gewoon te moe om op het dak te klimmen en de aannemer een handje te helpen. Al zou ik wel willen. Als ik dan wist dat het op tijd af zou zijn.
Maar goed, die kamers moeten dus nog leeg. En ik heb al best veel gedaan. Maar omdat Ro het hele weekend moest werken tot zo laat dat ik allang en breed (en dik) weer in m´n bed lag konden we het niet samen doen. En ik ga toch echt niet in m´n 1tje een kleding kast en een commode naar een kamer verderop verplaatsen.
Ro zei al: ze komen vast later met die steigers, dus we hoeven er vast nog niet maandag al uit. Maar dat werkt niet hè, bij mij. Ik word dan toch een beetje onrustig in m´n hoofd. Want stel nou dat ze wel op tijd zijn. Dan hebben we nog maar 1 avond om die zooi te verplaatsen. En dat is trouwens ook nog tijd zat ook. Dus waar ik me nou eigenlijk druk om maak. Pfffff.
Goed, anyhow, als het goed is staat er straks wel een zogenaamde rolsteiger, komen ze morgen de goot slopen en plaatsen ze woensdag de echte steigers om dan de rest te slopen. Dus met een beetje mazzel kan ik nog een paar nachten in mijn eigen bedje slapen.
Verder goed nieuws: de combi-test kwam uit op een kans van 1:2800 (1: 210 is normaal) en mijn baas heeft het goed gevonden dat ik na mijn zwangerschaps- en bevallingsverlof (want zo heet dat dan weer na de bevalling) nog 2 maanden opneem. Ouderschapsverlof, of vakantie, of een combi, net hoe het goed uitkomt. Ik zeg: JOEPIE !!
PS: oh ja, en leest u even die schattige uitspraak van die kleine (rechterkolom, bovenin).
Ik ben nog steeds moe, heb nagenoeg geen inspiratie en heb thuis ineens, zomaar uit het niks, een .... (wilde een lelijk woord gaan neerzetten), laten we zeggen, een slecht werkende verbinding. Nou ja, met de verbinding zelf is dan weer niet zoveel mis, maar met het binnen halen van pagina´s dan weer wel. Of het opslaan van "dingen", zoals blogjes. Dat je iets typt, het vergeet te kopieren voor de zekerheid, dat je het dan opslaat en dat "ze" dan zeggen: Kan pagina niet weergeven. En dat je dan teruggaat en heel hard hoopt, maar dat er mooi niks is opgeslagen. Ergens.
En daarnaast gaat de huge verbouwing soort van beginnen. Afgelopen vrijdag of vandaag zouden ze de steiger neer gaan zetten. Dus ik was al een beetje in de stress. Want dat zou betekenen dat ze dinsdag zouden beginnen met slopen en dat zou dan weer betekenen dat Timmy´s kamertje en het opruim-hok-achtige-kamertje leeg moesten zijn.
Een hele hoop zooi uit te zoeken en weg te gooien / weg te geven of nog ergens neer te leggen zodat het later nog eens gebruikt kan worden.
Tot op heden zijn ze allebei nog niet leeg. En tot op heden staat er ook nog geen steiger. Nu al uitstel. En ze zijn nog geeneens begonnen.
Ik zie mezelf al kraamvisite ontvangen in een met stof ondergesneeuwd huis. "Oh, ziet u de baby niet? Ik zal ´m effe onder die laag gruis vandaan halen".
NEEEE ! Dat wil ik dus NIET !!
Ik wil dat de verbouwing lang voordat ik met verlof ga klaar is zodat ik op m´n gemak zowel Timmy´s kamer als de babykamer in kan gaan richten. Dat wil ik. Maar ja, helaas heb ik het niet in de hand. Want ik ben ook gewoon te moe om op het dak te klimmen en de aannemer een handje te helpen. Al zou ik wel willen. Als ik dan wist dat het op tijd af zou zijn.
Maar goed, die kamers moeten dus nog leeg. En ik heb al best veel gedaan. Maar omdat Ro het hele weekend moest werken tot zo laat dat ik allang en breed (en dik) weer in m´n bed lag konden we het niet samen doen. En ik ga toch echt niet in m´n 1tje een kleding kast en een commode naar een kamer verderop verplaatsen.
Ro zei al: ze komen vast later met die steigers, dus we hoeven er vast nog niet maandag al uit. Maar dat werkt niet hè, bij mij. Ik word dan toch een beetje onrustig in m´n hoofd. Want stel nou dat ze wel op tijd zijn. Dan hebben we nog maar 1 avond om die zooi te verplaatsen. En dat is trouwens ook nog tijd zat ook. Dus waar ik me nou eigenlijk druk om maak. Pfffff.
Goed, anyhow, als het goed is staat er straks wel een zogenaamde rolsteiger, komen ze morgen de goot slopen en plaatsen ze woensdag de echte steigers om dan de rest te slopen. Dus met een beetje mazzel kan ik nog een paar nachten in mijn eigen bedje slapen.
Verder goed nieuws: de combi-test kwam uit op een kans van 1:2800 (1: 210 is normaal) en mijn baas heeft het goed gevonden dat ik na mijn zwangerschaps- en bevallingsverlof (want zo heet dat dan weer na de bevalling) nog 2 maanden opneem. Ouderschapsverlof, of vakantie, of een combi, net hoe het goed uitkomt. Ik zeg: JOEPIE !!
PS: oh ja, en leest u even die schattige uitspraak van die kleine (rechterkolom, bovenin).
Abonneren op:
Posts (Atom)